Dźwięki i litery
Do zapisywania Panlingua używany jest podstawowy alfabet łaciński. Oto alfabet Panlingua z odpowiadającymi im symbolami Międzynarodowego Alfabetu Fonetycznego (IPA).
| Panlingue | IPA |
|---|---|
| a | /a/ |
| b | /b/ |
| c | /tʃ≈tʂ≈tɕ/ |
| d | /d/ |
| e | /e/ |
| f | /f/ |
| g | /g/ |
| h | /h≈x/ |
| i | /i/ |
| j | /dʒ≈dʐ≈dʑ/ |
| k | /kʰ/ |
| l | /l/ |
| m | /m/ |
| n | /n/ |
| o | /o/ |
| p | /pʰ/ |
| r | /r≈ɹ/ |
| s | /s/ |
| t | /tʰ/ |
| u | /u/ |
| v | /w≈ʋ≈v/ |
| x | /ʃ≈ʂ≈ɕ/ |
| y | /j/ |
| z | /z≈dz/ |
W Panlingua, podobnie jak w polskim, czyta się dokładnie jak się pisze. Żadna litera nie jest niema. Każdej literze odpowiada jedna głoska, zawsze ta sama.
Spółgłoski
p b f m v
t d s z n l r
c j x y
k g h
Większość spółgosek jest wymawiana tak jak w polskim. Więc wymowa b, d, f, h, k, l, m, n, p, r, s, t, v, z jest podobna i prosta.
Następujące spółgłoski są wymawiane inaczej w Panlinguu niż w języku polskim.
- r, najlepiej, by była drżąca jak w hiszpańskim carro. Inne wymowy są akceptowane.
- x jest zawsze wymawiane jak SZ w szpital.
- c jest zawsze wymawiane jak CZ w czoło.
- j jest zawsze wymawiane jak DŻ w dżdżownica.
- n jest wymawiane końcem języka z wyjątkiem w kombinacjach nk i ng, gdzie jest to miękkopodniebne /ŋ/ jak w bank wymawianym szybko. Na końcu słowa, g w ng może być nieme. Więc słowo pang może być wymawiane /paŋ/ jak i /paŋg/.
Samogłoski
Panlingue ma pięć samogłosek.
i u
e o
a
Wymawia się je praktycznie jak w języku polskim. To czyste samogłoski, więc ich cechy nie zmieniają się podczas długiej wymowy.
Spółgłoski półotwarte y i w są wymawiane odpowiednio jak J i Ł w polskim.
Akcent
Akcentuje się sylabę, która jest przed ostatnią spógłoską.
- Słowa z tylko jedną sylabą są akcentowane. Np. máv.
- Akcentuje się ostatnią sylabę w słowach, które kończą się spółgłoską. Np. hotél.
-
Akcentuje się przedostatnią sylabę w słowach które kończą się samogłoską. Np. nóvi, dúnia, musíke.
dunia sa momi sundari planete.
/dúnia sá mómi sundári planéte./me vola loga komuni bax, le sa panlingue.
/mé wóla lóga komúni báx, lé sá pandúnia./
Wielkość liter
Panlingue jest normalnie zapisywana tylko małymi literami (tj. minuskułą). Wielkie litery mogą być na początku zdań i nazw własnych, jak imiona osobowe i nazwy miejsc, ale nie jest to wymagane.
Są trzy powody, dlaczego wielkie litery są niepotrzebne.
- Pismo odwzorowuje mowę, a w wymowie nie ma żadnych "wielkich głosek" w mowie na początku nazw własnych itp.
- Większośc pism i alfabetów świata ma tylko jedną wielkość liter.
- Używanie tylko małych liter jest prostsze.
Zauważ! Nie jest błędem używanie wielkich liter. Czasem ludzie robią to z nawyku, bo są do tego przyzwyczajeni w innych językach. Ale wciąż wielkie litery są niepotrzebne i niezalecane.
Wielkie litery są używane w standardowych międzynarodowych akronimach. Na przykład: 10 Mb (des mega bit), 100 Gb (hon giga bit), 2 mm (du mili metre), 1 kJ (un kilo jul).
Sylabyfikacja
[-] Słowa mogą być dzielone na sylaby dywizem. Dywiz jest umieszczany między mówionymi sylabami. Na przykład: bin, ka-fe, yu-mor, pos-ta.
Interpunkcja
[.] Każde zdanie może kończyć się kropką.
[?] pytania mogą kończyć się również znakiem zapytania.
[!] Wykrzyknik oznacza głośność lub nacisk.
[...] Trzy kropki (tj. wielokropek) może być używane do oznacznia niekompletnego zdania lub niepewności.
[:] Dwukropek oznacza początek wyjaśnienia lub listy.
[,] Przecinek oznacza małą pauzę lub przerwę między warunkami lub częściami listy.
W tekstach nieformalnych buźki, emotikony i emoji mogą być używane oznaczyć nastrój. Na przykład :) oznacza radość a :( oznacza smutek.
me vida te :) = Ja widzę cię.
me no vida te :( = Ja nie widzę cię.
Struktura słów
Najpowszechniejszą strukturą słów jest CVCV, gdzie C to spółgłoska, a V to samogłoska.
Najtrudniejszym możliwym słowem jest CLVCCVC, gdzie L to płynna spółgłoska (l lub r). Na przykład kristal jest takim słowem.
Początkowe spółgłoski są ograniczone do:
- Jakiejkolwiek pojedynczej spółgłoski oprócz /ŋ/
- Spógłoski zwartej + płynnej
- pl, bl, kl, gl
- pr, br, tr, dr, kr, gr
Środkowe skupienie spółgłosek są ograniczone do:
- Spółgłoski zwarto-otwartej (m, n, ŋ, l, r) + zwartej lub zwarto-szczelinowej
- mp, mb, nt, nd, nk, ng, nc, nj
- lp, lb, lt, ld, lk, lg
- rp, rb, rt, rd, rk, rg
- Spółgłoski zwarto-otwartej + szczelinowej
- ns, ls, rs
- nz, lz, rz
- nx, lx, rx
- Spółgłoski szczelinowej + zwartej
- ft, fk
- st, sp, sk
- zd, zb, zg
- Spółgłoski zwartej + płynnej (spójrz wyżej)
Dozwolonymi końcowymi spółgłoskami są: h, l, m, n, ng, r, s, v, x, y